Wat een feest, waterpokken

We hebben de waterpokken achter de rug!

Waar ik twijfelde of Malik ze al had gehad, bleek nu dat dat toch echt niet het geval was. Waarom ik mij heb vergist? Misschien had hij toen een te kleine besmetting waardoor hij niet voldoende immunuteit heeft opgebouwd. Misschien was het toch een andere uitslag.
Hoe dan ook, vond ik het toen al heel fijn dat het maar een heel klein beetje was en was zo dankbaar dat hij zo gemakkelijk door de potentiële "waterpokken" was geraced. Nu beleefde Lina een iets heftiger vorm, maar een waar ik van hoopte dat dat de normaal zou zijn in ons huis. Malik liet zien dat het ook anders kan uiten. Lina heeft een dag geslapen, Malik is er een week klagerig van geweest maar niet echt ziek.
Wij mogen ik in onze handen knijpen! Maar, wat zijn de waterpokken eigenlijk?

Wat zijn waterpokken?

Waterpokken is, binnen de reguliere zorg, een besmettelijke ziekte veroorzaakt door het varicella-zoster-virus. Volgens de Germaanse geneeskunde is het een uiting van de helende fase van een scheidingsconflict. De Germaanse geneeskunde gaat hierbij niet uit van virus-besmettingen maar van het conflict wat zich aandient (wanneer bijvoorbeeld een kind naar school gaat, of dienst broer/zus, kan een kind een scheidingsconflict ervaren, moeite hebben met de toegenomen afwezigheid bijvoorbeeld). De uiterlijke vorm, in dit geval waterpokken, is dan de helende fase. Het kind heeft dan de 'scheiding' kunnen internaliseren of verwerken.

Waterpokken zijn vooral bekend om de karakteristieke jeukende huiduitslag die zich manifesteert in de vorm van blaasjes. Waterpokken is een veelvoorkomende ziekte onder kinderen, maar kan ook volwassenen treffen die nooit eerder zijn geïnfecteerd. Het virus blijft latent aanwezig en kan later (volgens reguliere geneeskunde) gordelroos veroorzaken als je weerstand daalt. Deze kans is groter bij mensen voorbij de leeftijd van 60 jaar. (eigen nieuwsgierigheid: de vraag of ouderen zonder kinderen en kleinkinderen om hen heen minder weerstand tegen de waterpokken hebben opgebouwd en "daardoor" eerder gordelroos krijgen)

Hoe raak je besmet met waterpokken?

Waterpokken wordt, volgens reguliere geneeskunde, verspreid via direct contact met (het vocht van) de blaasjes of door het inademen van luchtdeeltjes die vrijkomen wanneer een besmet persoon hoest of niest gedurende besmettelijke periode. Het is belangrijk om te beseffen dat iemand met waterpokken al enkele dagen besmettelijk kan zijn voordat de uitslag zichtbaar is. Wees daarom wel alert wanneer je omgaat met zwangeren en/of jonge/kwetsbare kinderen als je (kind) zelf in aanraking bent gekomen met waterpokken.
Volgens de Germaanse geneeskunde kun je dus alleen geïnvecteerd raken wanneer zich een scheidingsconflict voordoet.

Mijn aanvulling in deze

Mijn inziens gaan reguliere en Germaanse inzichten samen. Zonder aanraking met iemand die de besmetting draagt, denk ik dat dat kans dat iemand de waterpokken uit zichzelf krijgt heel klein is. Sommige kinderen uiten meer en anderen minder blaren. Het ene kind wordt echt ziek met koorst en de ander heeft er weinig last van. Hierin zou ik de Germaanse zienswijze implementeren. Waar en in welke vorm en mate krijgt een kind de uitslag? Ga dat na in de GNM en kijk wat voor jullie van toepassing kan zijn. Laat het dan ook vooral zijn en heb respect voor de mogelijke aanleiding zonder dat als vaststaand feit te beschouwen.

Lina toonde op haar romp de eerste bultjes. Ik kon niet goed duiden of zij het vooral op de rug of buik had en of het nu links of rechts zat. Daarbij weet ik niet goed of zij links- of rechtshandig is omdat zij dat volgens mij nog aan het uitvinden is. Ik heb het haar daarom gevraagd. Wat ik zie maakt volgens mij ook niet zo erg uit, wat zij beleeft zou eerder een richting kunnen geven in het duiden en vertalen van de bultjes/blaren/ziekte/enz. Zij liet weten het vooral in de rug te hebben en aan de linkerkant te voelen. Wanneer ik het boek erop nasla en mijn ontvangst (hoe ik de informatie ontvang) beschouw, kan zij zich niet voldoende gesteund hebben kunnen voelen, het gevoel kunnen hebben zich door mij de rug toegekeerd te krijgen of in de steek gelaten gevoeld kunnen hebben. Ik wilde haar hier niet direct naar vragen om er een lading op te leggen maar ben zelf gaan kijken waar dit op gebaseerd kan zijn en heb doormiddel van vragen stellen ook gesprekken kunnen openen (die mij niet direct inzicht hebben gegeven in de richting van dit kader maar haar wel de mogelijkheid boden zaken bespreekbaar te maken. De beschouwing die ik opmaak uit het boek en mijn interpretatie hoeft ook niet de juiste te zijn, die mogelijkheid laat ik altijd open).

Malik droeg de bultjes overal (alleen niet op ledematen). Bij hem heb ik het onderzoeken overgeslagen omdat ik er onvoldoende nut in zag het te beschouwen. Hij zou bijna beginnen op school en wat de periode van conflict-hanteren zou zijn weet ik ook niet direct (anders dan dat zus al een tijdje naar school gaat en hij misschien vooruit alvast verwerkt dat hij straks naar school gaat zonder mama). Wanneer de helende fase na het verwerken van zijn scheidingsconflict nog wordt ingezet is volgens mij ook weer afhankelijk van vele factoren. Hij heeft het gehad en ik heb hem extra tegen mij aan gehouden (huid-op-huid-heling) en geknuffeld. Ook beide kinderen elkaar weer wat extra laten verzorgen, liefhebben en samen op laten lossen ter versterking van hun band (niet gescheiden zijn maar op afstand).

Een maand geleden werden de bultjes bij Lina zichtbaar. Binnen twee weken was alles weg en was Malik lekker aan de beurt. Ik dacht dat met het indrogen van de bultjes bij Malik onze ziekenboeg voorbij was. Tot ik zei "ha, grappig. Precies 4 weken geleden kwamen de bultjes". Die middag kwam Lina moe uit school en ontwikkelde zich koorts. 'Zou zij nog niet ziek genoeg zijn geweest?', is een vraag die bij mij speelt. Maar we zitten in de winter, mensen snotteren. Lina heeft net een aantal dagen lekker met haar pak in de sneeuw liggen rollen. Dus wie weet. Kind is weer ziek.

Is iedereen in Nederland veilig voor waterpokken?

In Nederland heeft een groot deel van de bevolking waterpokken in de kindertijd doorgemaakt, wat betekent dat ze immuun zijn. Mensen die nooit zijn besmet of het vaccin hebben gekregen, lopen het risico om de ziekte op latere leeftijd te ontwikkelen. Dit kan ernstigere symptomen met zich meebrengen en een risico vormen voor de gezondheid, zeker voor zwangere vrouwen en mensen met een verzwakt immuunsysteem. Maar ook voor jongeren die het in de late pubertijd nog krijgen. Zij kunnen er flink ziek van worden.

Moet ik naar de huisarts als mijn kind waterpokken heeft?

Als je vermoedt dat je kind waterpokken heeft, is het belangrijk om de symptomen in de gaten te houden. In de meeste gevallen is waterpokken een milde ziekte die vanzelf verdwijnt, maar het kan soms leiden tot complicaties. Neem contact op met je huisarts als je kind jonger is dan 3 maanden of met conmplicaties geboren is en jonger is dan 6 maanden, hoge koorts heeft, suf is, bijna niet drinkt en zonder tranen huilt, of als er andere verontrustende symptomen optreden. De huisarts is er om mee te denken en kijken en zo nodig advies te bieden en (desgewenst of noodzakelijk) interventies te plegen. Mijn grote 'bel de dokter'- regel is: 'Als ik mij zorgen maak en de kinderen niet zelf "snel" kan helpen, kan ik altijd contact opnemen met de huisarts.' Ik bel pas wanneer ik vertrouwen verlies in mijn handelen en hun weerstand zelf beter te worden. Ik ga zeker langs bij een gebroken bot, en zeker niet bij een flinke snotneus die misschien binnen een paar dagen verdwijnt. En misschien dus bij koorts dat mij te lang duurt.

• DIT IS GEEN MEDISCH ADVIES, DIT IS MIJN ERVARING

Het verloop van waterpokken

Het verloop van waterpokken begint meestal met lichte koorts, vermoeidheid en verlies van eetlust. Enkele dagen later verschijnt de uitslag, die zich vaak eerst op de romp en het gezicht manifesteert, om zich vervolgens over het hele lichaam te verspreiden. De blaasjes kunnen jeuken en veranderen in korstjes. De korstjes drogen op, waarmee de besmettelijke fase is afgerond. Het ziektebeeld ontwikkelt zich doorgaans in ongeveer één tot twee weken, en de meeste kinderen herstellen zonder blijvende effecten.

Bij ons was het verloop:

Bericht ontvangen dat in Lina haar klas waterpokken heersten. Geen druk, gewoon laten gaan, als ze het krijgt krijgt ze het, anders later een keer. Ik denk 3 weken later kreeg Lina een muggenbult op de borst in de avond. Woensdagochtend waren het 3 muggenbulten (verder niet goed gekeken, onze ochtend is daar meestal iets te chaotisch voor en Lina redt zich best goed zelf in de ochtend). In de middag kwam zij moe thuis en is even gaan slapen. In de avond was duidelijk dat zij waterpokken had: meerdere bultjes verdeeld over de romp en het gezicht en koortsachtig. Donderdag begon de eerste jeuk en was Lina huilerig maar verder eigenlijk wel oké. Vrijdag jeukten de bultjes erg maar werd Lina ook al flink baldadig na een huilerig uurtje wakkerworden. Zaterdag werden de laatste bultjes zichtbaar en begonnen zich al korstjes te vormen. Lina voelt zich alweer goed, soms nog wat tam. Zondag met een vriendinnetje gespeeld, daarna was zij wel moe maar wel oké. Alleen de bultjes op vochtige en wrijfplekken jeuken nog (bil, oksel). Lina haar bultjes zijn al bijna allemaal en helemaal weg, er ontstaat al nieuwe huid. Haar proces heeft dus vanaf woensdag tot zondag geduurd (5 dagen).

Bij Malik is het anders verlopen. Hij kreeg zijn bultjes precies 2 weken later. Hij kreeg echt een paar pukkels die niet echt leken op waterpokken. In de middag waren het er meer maar nog steeds gewoon rode rondjes. Tot ik in zijn haar iets voelde. Daar zat hij al flink onder met enorme bulten. Nouja, enorm, wat is dat dan mama? Ik denk dat je het kunt vergelijken met van die honeypuffs. Hoe noem je dat, gepofte tarwevlokken. Misschien iets kleiner maar zo voelde het wel. Hij heeft zich eventjes niet lekker gevoeld en wat hangerig gedaan en was verder oké. Hij speelde flink en is een week wat hangerig geweest maar niet ziek. Ook hij heeft misschien een uurtje verhoging gehad en ontwikkelde wel een flinke snotneus en hoest. BIj hem kan dit ook zijn door de koude buiten, hij vond het maar niets die sneeuw en vrieskou. Na twee weken heeft Malik wel nog zichtbare korstjes. Hij zat onder, zijn gezicht, buik, rug, onderbroekenstreek (dat was wel serieus pijnlijk) maar vooral op zijn hoofdhuid. Ook zijn oren en onder zijn ogen had hij waterpokken. Deze waren voor mij wel een aandachtspunt waarvoor ik een huisarts zou kunnen bellen omdat het in contact komt met het inwendige lichaam en vocht. Gelukkig bleven ze oppervlakkig en rustig en heb ik niet het idee gehad te moeten bellen. Bij Malik zijn eind week 2 alle bultjes omgetoverd tot rotjses (korstjes op bergjes) maar is hij dus nog niet helemaal klaar met de jeuk van alle herstellende huid en afvallende korstjes, wat erg pijnlijk kan zijn: "kijk mama, dit is lief [ trekt voorzichtig zijn broek uit] , jij doet het te hard". Lief kind.

Onze aanpak bij opkomende waterpokken

Omdat in de klas en op school van Lina waterpokken heersten, was ik alerter op opkomende bultjes. Hierdoor heb ik het bij de eerste "vreemde muggenbult", zoals ik dat zag, al in de gaten gehouden en mijn zwangere zus rondom de feestdagen vermeden.

De eerste dag zag ik 1 muggenbult, de 2e dag opeens 3 op een rijtje in de ochtend. Lina is wel naar school geweest omdat ik nog niet wist dat het waterpokken waren. Of het drong niet tot mij door. In de middag was zij heel moe en zag ik op haar buik meer bultjes zijn ontstaan. Na de rest van de middag te slapen, is zij ook vroeg naar bed gegaan. De volgende dag veel geslapen en niet lekker en dat was het voor haar. De jeuk kwam rond dag 3-4. Dat hebben we aangevlogen met aloëvera uit de vriezer. Sinds dag 2 niet gedoucht, op dag 5 in een bad met havermout, brandnetel en kamille.

Ook bij Malik een soortgelijk verloop, alleen heeft hij wel zeker 5 x zoveel pukkels en en minder jeuk (gelukkig).

Bij Lina hielp het (zelf) aandeppen met aloëvera wel. Malik leek hier geen behoefte aan te hebben. Ik denk dat het heeft geholpen in de vorm van verkoeling en haar het gevoel te geven dat we er aandacht aan besteden.
Het niet douchen was om jeuk van het drogen (na de douche heeft je huid het even moeilijk) te voorkomen en het afdrogen te vermijden.
Niet insmeren, wat wij anders dagelijks doen met vette crème, om de bultjes te laten indrogen.
Havermoutbad dus niet te vroeg omdat ik bang was dat het zou interveniëren met het verloop of het opkomen van bultjes en de ontsteking te doorkomen. Ik heb een fruitzakje gebruikt en daar een flinke schep havermout in gedaan, losse brandnetelthee en als ik het een dag eerder had gevonden, losse kamille (nu een zakje gebruikt) in de avond alvast in een kommetje lauw water gezet. In de ochtend dit in het bad gedaan met een zakje moedermelk dat ik ooit heb gekolfd voor Malik (dit was direct een lekker koud (bevroren) zeepje).
Op enkele bultjes hebben wij bij Lina billenbalsem van Weleda gebruikt, Malik leek hier geen behoefte aan te hebben. Op verschillende sites wordt vooral ingegaan op het indrogen en mogelijk daarbij zink te gebruiken. Dit is een van de middelen in de zalf en Weleda is een van de weinige merken die ik met wat vertrouwen gebruik dus hiermee jeuk proberen te stoppen en indrogen bij te staan.

Proces laten zijn

We hebben dus zeker wat gedaan, maar tegelijk ook zo min mogelijk om het proces zelf te laten begaan. Ook al wil ik niet volledig geloven in wat de boeken zeggen, denk ik toch dat ziek zijn een proces van sterker worden op de langere termijn is, iets is dat het lichaam zelf kan en zou moeten mogen doen. Het versterkt ons vertrouwen in ons eigen lichaam en daarbij ook in onszelf.

Heb vertrouwen en wees lief.